Richie en ik zijn van 3 t/m 7 juni naar Normandië geweest. Ik ga er al sinds 2004 elk jaar met mijn neef naar toe om D-Day te herdenken, dit jaar wilden we er een culinaire draai aan geven, Richie hoorde van het plan en besloot mee te gaan en de sfeer op te snuiven van dit bijzondere stukje Frankrijk. Jurgen (053 Ontwerp)en Rene (Beeldvlak supreme) hadden er ook oren naar en met z’n vieren zijn we op pad gegaan.
Naast het feit dat we veel van de sfeer rond de D-Day herdenkingen hebben opgezocht, hebben we ook genoten van de lekkernijen waar Normandië bekend om staat. Oesters, mosselen, wulken, zeeslakken, garnalen, langoustines, krab, cider, kaas en worst, om maar een paar dingen te noemen.
De prijzen in de supermarkten zijn schappelijk, de producten heerlijk, (een voorbeeld: een mand oesters, 24 stuks voor een belachelijk lage prijs van 11 euris en de kwaliteit uitmuntend, op de foto houd Richie er eentje vast!!), de prijzen in de restaurants nagenoeg allemaal gelijk, of je nu in een sjieke tent zit of een bar die seafood serveert. Aaah de oesters en mosselen, ik zal er later verder over uitweiden…
We hebben een geweldige tijd gehad, hoop dat de plaatjes een beetje de foodvibe weergeven!!
Tijdens de pinksterdagen hebben we lekker sateetjes gebakken bij Stichting Dynamo Expo. Dynamo Expo was het startpunt van de Lonneker Kunstroute. Twee dagen lang was er overheerlijke (ja dat mogen we volgens mij wel zeggen ) sate of gefrituurde tempeh met overheerlijke (ja, ook die!) pindasaus, rijst, komkommer en de inmiddels niet meer weg te denken kleurtjeskroepoek. Thee of koffie met de klassieke spekkoek rondden het af.
De foto’s zijn gemaakt door mijn zoon Tristan. Recept voor onze pindasaus volgt ook snel!!
Soms hoor je van die dingen in de Indische keuken (Dapur=keuken, dus) “Aduh! jang is niet kering ,dese!” = “Tjonge, jonge, dit is niet erg knapperig, krokant of droog te noemen, zeg!”
Kering spreek je uit Kûh-RING. Ons nederlandse woord voor cirkelvormige groep “kring” met een korte “ûh” ertussen. Kering betekent dus zowel droog als krokant maar kan ook krokant in relatie tot versheid betekenen en dat geldt dan ook weer voor groente. Iets dat wij dan weer knapperig noemen. Als je van die groenten weer chips bakt, noem je dat ook weer “kering” Jaja… taal is een mooi medium. Je kan er heel veel mee communiceren, zegt men…
Maar enfin. We hebben het hier over eten: Lekker eten!
Absolute nummer 1 van het moment op mijn lijst van lekker-en-krokant is de Crispy Prawn Chilli. Zowel de pepers, als de gehakte garnalen zijn krokant gebakken. Voelt in eerste instantie gek, korrelig maar wordt een ware sensatie als je erop bijt! Deze pot heb ik in een toko bij m’n ouders in de buurt gescoord net als de “kering” (daar gaat’ie weer!) geroosterde varkens-dinges.
Abon Sapi is een soort van seroendeng, je gebruikt het meestal als bijgerechtje/strooisel. In tegenstelling tot het vego-gerecht seroendeng (van geraspte kokos) wordt Abon Sapi van “kering” gebakken rundvlees gemaakt (Sapi=rund). Het is een soort van rundvlees-pluis. Klinkt vies maar is heel lekker als je vleeseter bent! Het leuke van abon is in dit geval, dat het wel “kering” is maar niet krokant.
Binnenkort een filmpje waarin wij je laten zien hoe dat in zijn werk gaat!
De sambel goreng tempeh die je hierboven ziet is overigens ook niet vegetarisch. Mijn moeder en ik hebben dus voor het gemak de reepjes tempeh eerst gefrituurd/”kering” gebakken en daana een sambel gebakken op basis van de Crispy Prawn Chilli en wat fijngehakte laos, knoflook (bawang putih) en een beetje vietnamese vissaus. Tempehreepjes erdoor en een flinke scheut zoete ketjap (kecap manis). Op hoog vuur doorscheppen: Klaar!
Mensen vragen wel vaker: kook je nou elke dag voor jezelf?
Zoals door Richie reeds gevleugeld gezegd in onze uitzending bij Tabitha (binnenkort online!): “De diepvries kent geen seizoenen.”
Vorige week kwam ik thuis van het werk en had echt geen zin om te koken. De diepvries was ook een beetje leeg, maar wat ik nog vond was een zak spicy chicken wings en een zak biologische rode kool. Kip in de oven, rode kool met wat water in een pannetje, je gooit het bovenop elkaar et voila, een maaltijd voor koningen!!
Het voor sommige mensen soms ontnuchterende antwoord op de boven gestelde vraag is dus: nou nee
Vorige week donderdag mocht ik weer koken voor mijn maatjes Liesbeth, Maddy en Astrid. Was lekker weer en moest gewoon weer sate maken!
Woensdagavond in de Magimix (Whooo hooo!), een ui, 3 tenen knoflook, eetlepel ketoembar, klein snufje djinten (hierin moet je zelf je weg vinden, persoonlijk vind ik djinten al snel overheersen en ik gebruik er dus altijd weinig van), halve eetlepel zout tot een moesje geblitzt. Varkensvlees (voor ons vieren 800 gram) in KLEINE blokjes gesneden, de boemboe eroverheen en dan een halve fles ketjap (ABC!!!) erop gieten. Nix bijzonders, gewoon een basic marinade voor sate.
Wel lekker de hele nacht laten marineren, dus donderdagavond was het van vezel tot vezel ingetrokken en toen die heerlijke lucht van die stokkies door de lucht dreef, het zachte sizzelen, kooltjes op de juiste temperatuur, geholpen door af en tot kipassen….. er is niet veel voor nodig om je goed te voelen. 3 goede vriendinnen, flessie wijn en een bord vol sate is genoeg!
Enschede, zondag 11 april 2010.
Tijd voor de allereerste Jeff en Richie Supperclub in MAC Berlijn
We laten de beelden voor zich spreken. de geuren moeten jullie er helaas zelf bij bedenken. (de smaken ook)
Het was een groot succes voor iedereen, durven we wel te stellen. Dik 70 vrienden en vriendinnen kregen we over de vloer.
Dankjullie wel, allemaal en in het bijzonder: Michaella en Edstep voor hun niet aflatende hulp. Zonder hen was het nooit gelukt. Respect! Jerry Kroezen en MAC Berlijn voor hun gastvrijheid en last but not least René Fokkink van Beeldvlak.nl voor de schitterende foto’s, hierboven.
Woohoo! Onze nieuwe keukenwizz, Magimix brengt ons in een ware extase. Een ruime kilo ingrediënten in luttele 20 seconden tot sambal draaien. GEWELDIG!!
En dat alles als opmaat naar onze volgeboekte Jeff & Richie Supperclub op 11 april aanstaande in MAC Berlijn.
De groene sambal die we hier laten zien is zo lekker, dat we meteen aan onze katjoengs van Nasi Idjo moesten denken. Zeg nou zelf: Wat past er nou het beste bij Nasi Idjo? Sambal Idjo van Jeff en Richie, natuurlijk!
We hadden geen recept tijdens het opnemen dus we hebben maar wat gedaan. Gelukkig hebben we het opgenomen anders hadden we het niet onthouden
Het recept:
800 gram groene lomboks (pepers) en een paar rooie voor de variatie/dissonantjes
150 gr verse, geschilde gember
5 tenen knoflook
2x limoen, geraspt en geperst
4x sjalotten
half blokje Trassi (garnalenpasta)
3 eetlelepels suiker
1,5 eetlepels zout
1,5 eetlepels assem pasta (tamarinde)
Hakken in de keukentovenaar en daarna in een beetje olie bakken tot het vocht is weggetrokken.
Laten afkoelen en in een potje doen laagje olie (zonnebloem ofzo, geen olijfolie!)
Dagje of wat laten trekken in de koelkast of vers van de pers, kan ook.
Op vrijdagen wordt er gelunched in de tijdelijke expositieruimte Enjoy the Crisis aan de Kloosterstraat /kruising Noorderhagen. Afgelopen vrijdag 2 april was ik aan de beurt.
Samen met Christel Burghoorn, glaskunstenaar en curator van ETC werd er in no-time een heerlijk, voedzame en ook gezonde en vooral lekkere lunch op tafel getoverd. We aten:
miso hotpot met tilapia
do-it-yourself springrolls met dunne rijstvellen
do-it-yourself miesoep
met als groente o.a. okra, amsoi, paksoi, kangkung (waterspinazie) en lente-ui
kruiderijen: verse djahe, rawits, laos, limoen (sap en rasp), sereh en dejruk purut
en daarbij heel veel vissaus, japanse soyasaus, een remix van zoete chilisaus, limoenpartjes en rauwe rawits
Wellicht binnenkort nog een keer?
groetjes, Richie
ps. Dit is overigens de 100ste post op onze blog… Die net als wij: slowly-but-surely is
June 12th, 2010
3 Comments
) sate of gefrituurde tempeh met overheerlijke (ja, ook die!) pindasaus, rijst, komkommer en de inmiddels niet meer weg te denken kleurtjeskroepoek. Thee of koffie met de klassieke spekkoek rondden het af.
